Pengalamanku

REKREASI MENYANG WBL

Aku sakanca budal menyang Wisata Bahari Lamongan (WBL)  jam 04.00 esuk. Tekan WBL langsung diajak menyang rumah makan. Lan nyerbu panganan kang wus disiapake. Amarga ing perjalanan ora ana camilan. Sawuse kabeh mari, langsung nuju arena dolanan. Disik dewe aku lan kanca-kanca mlebu rumah sakit hantu. Ing jero peteng banget. Aku wedi. Ing kono ana memedi-memedian. Angger memedine obah, aku kang dadi sasaran amarga aku urutane mburi dewe. Sawise metu saka rumah sakit hantu, aku dolanan mobil-mobilan, renang, lan mlebu ing rumah air. Pranyata rumah air ora kaya sing dakbayangake. Ing rumah air kaya hutan. Ana uga jembatan. Wektu banyu saka pancuran mili, aku nginggati banyu iku. Amarga nginggati banyu iku, aku kepleset lan sandhalku pedhot. Akhire aku mulih ora nggawe sandhal. Amarga ora ana wong kang dodol sandhal. Wayah panas pisan…. Sikilku rasane kaya dipanggang ana oven.